Εσύ προτιμάς κεφτεδάκι ή club sandwich;

Μπήκε για τα καλά το καλοκαιράκι και έφτασε ήδη Ιούλιος (μα, πότε πρόλαβε?)! Τα μπάνια στη θάλασσα πλέον είναι ο top προορισμός του Σαββατοκύριακου και αν κάτσεις να παρατηρήσεις τι γίνεται, αρχίσαμε πάλι να τσακωνόμαστε για τις ξαπλώστρες. Μακάρι αυτά να είναι τα προβλήματα του κόσμου!

Μαζί με τη θάλασσα τι άλλο σου έρχεται στο μυαλό σαν συνδυασμός; Ένα κρύο ρόφημα και φαγητό! Γιατί εντάξει φίλε αναγνώστη, καλώς ή κακώς το φαγητό κολλάει παντού και στη θάλασσα ιδίως που το κάνουμε ημερήσια εκδρομή δε γίνεται να μην πεινάσουμε. Άσε που το κολύμπι σε εξαντλεί…

Εμένα όμως κάτι άλλο με προβληματίζει… Όπως κάθε καλοκαίρι, έτσι και φέτος μπαίνω στο εξής δίλημμα:

Κεφτεδάκι ή club sandwich?

Φραπέ ή μπυρίτσα?

Θα μου πεις τώρα «τι εννοείς?». Κάτσε να σου εξηγήσω, πιάσε το καφεδάκι σου κι έλα να στα πω!

Σίγουρα θα έχεις δει στην παραλία αυτούς που κουβάλησαν από το σπίτι τους αυτά τα τύπου ψυγειάκια, τιγκαρισμένα με φαγητό μέχρι επάνω. Καρφίτσα δεν πέφτει εκεί μέσα τόσο γεμάτα που είναι! Το καλύτερο ταπεράκι από όλα είναι αυτό με τα κεφτεδάκια.

Και χωρίς ντροπή, τα βγάζουν μαζί με τα πιρούνια και τις μπυρίτσες τους και τρώνε. Για να μην παρεξηγηθώ, όταν λέω «ντροπή», αναφέρομαι πάντα στην περίπτωση που ο κόσμος κάθεται σε οργανωμένη παραλία, που οι ξαπλώστρες ανήκουν στο ανάλογο beach bar και εννοείται ότι εκεί προσφέρεται ένα μενού με κάποια πιάτα.

Από την άλλη μεριά υπάρχει η εναλλακτική του γνωστού σε όλους φραπέ (ή οποιουδήποτε άλλου ροφήματος προτιμάς), που το συνοδεύεις με ένα πιάτο club sandwich για να ηρεμήσεις την πείνα που σου προκαλεί η θάλασσα και η ζέστη.

Αν κάτσουμε να τα συγκρίνουμε, πιστεύω ότι θα δούμε πως η βασικότερη διαφορά είναι η οικονομική και ύστερα η ποσοτική.

Όπως και να το κάνουμε τα ταπεράκια, τα αναψυκτικά που αγόρασες από το μάρκετ και οι καφέδες που έφερες από το σπίτι είναι πάντα οικονομικότερη λύση από το να αγοράσεις τα έτοιμα από έξω. Μπορείς να δεις εδώ πώς να φτιάξεις τον καφέ σου με 0€! Φυσικά είναι απόλυτα λογικό και επόμενο, καθώς οι καταστηματάρχες πρέπει να βγάλουν ένα κέρδος.

Η δεύτερη διαφορά είναι η ποσότητα του φαγητού. Στις παραλίες συνήθως δε βάζουν για συνοδευτικό τις πατάτες τηγανητές, αλλά τα πατατάκια chips. Καταρχάς, αυτό είναι ιεροσυλία, με τις πατάτες δεν αστειευόμαστε. Κατά δεύτερον, δε χορταίνεις ούτε για πλάκα. Το πιάτο αυτό είναι ίσα να λερωθούν τα δόντια σου, ωστόσο είναι πολύ λαχταριστό αυτό το φρυγανισμένο του ψωμάκι.

Το μεγάλο υπέρ αρχικά του αγοραστού συνολικού γεύματος είναι ότι υποστηρίζεις τις τοπικές επιχειρήσεις που περιμένουν ένα καλοκαίρι να βγάλουν λεφτά. Σαν δεύτερο θετικό, το μόνο που θα πω είναι: να είναι καλά αυτά τα «μπιτσόμπαρα» (όπως τα λέμε εμείς) που έχουν φροντίσει για εμάς που ξεχνάμε / βαριόμαστε να μαγειρέψουμε από το προηγούμενο βράδυ.